Hainbeste miresten zuen, ezen besteak zeukan bizartxo berdintsua ere utzi egin zuen. Pozaren pozez itxura berria erakustera hurbildu zitzaion. Bestea, zegoenekoz, biboteduna zen. Are gehiago, besteak eraman ohi zuen larruzko zamarra flekodun berdin berdintsua erosi zuen egun berean, kalean topatu zuen bestea koadrozko amerikanaz eta garaiz kanpoko gorbataz jantzita zebilela. Berak bere betiko nortasunera itzuli nahi izan zuenean eta Cernudaren bertso haiek irakurtzen hasi zitaionean, besteak etendu egin zion, hasitako poema buruz gogoratzen zuela bukatuz. Eta berak bere garagardoa eta besteak bere koinaka bukatu zutenean, elkarrekin begiratu zituzten izarrak.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
MARABUNTA
Cada verano, cuando estaba en el pueblo, empleaba una mañana en observar la minucia de un hormiguero cercano a la caseta abandonada que e...
-
Apunté con mi bolígrafo rojo que ella estaba allí como siempre y que, aunque yo no pasaba a diario por esa calle, acababa de reparar en el h...
-
-Entonces, sargento Ruiseau... ¿certifica que la señora Hastings murió víctima de sí misma? -Sí, capitán. Es un nuevo caso de suicidio artís...
-
Yo sabré recordar. No tengo el pulso del artesano pero sé decir: -Siéntate a mi lado... Allí había labios limpios, allí había carbón de beso...
No hay comentarios:
Publicar un comentario