Bestela irudikatzen dut nik nire heriotza (ez naiz hain erromantikoa): Van Goghen ohean nago (baina ez da erromantikoa) eta ertz batean perlazko lepokotik zintzilik printzesa zahar bat ageri da eta putzu horiak eta malaria (beti malaria) lurrean eta liburu bat (Saderena agian)eta beldurrari giza-usain sarkorra dario eta Van Goghen ohean nago (baina ez da erromantikoa)eta ertz batean perlazko lepokotik zintzilik printzesa zahar bat ageri da eta putzu horiak eta malaria (beti malaria)eta liburu bat...Ziur naiz Gurutzetako ospitalean egon arren, Van Goghen ohean egongo naizela, zurrunbilo nahasi batean zorabiatuta, eta ez dela erromantikoa izango.
Ez, Gurutzetakoa erromantikoa izango litzateke. Irudikatu Van Goghena San Eloyn; liburua, duda izpirik gabe, Axularren 'Gero' da eta lepokotik jeitsitako printsezak jo ta ke irakurtzen dizu, jo ta ke 'Gero' irakurtzen dizu, jo ta ke hor zure ertzean Axularren obra irakurtzen; hainbestetan ezen zuk putzu hori hoietariko batean murgiltzea (edo erortzea) besteari beste behin «Ene iaun Bertrand de Echaus, Tursko Arzipizpiku, Frant...» entzutea baino nahiago izango baituzu...
Joseba M'encanta la imaginació que tens.i esrius molt be.petonets.
Cuánta nostalgia en este poema... y cuánta razón tiene la letra de la canción de Maria Dolores Pradera, cuando calla el cantor..He pensado en Victor Jara, inmediatamente..Gracias Joseba, una vez más por todo ello..Un bisou!
Publicar un comentario
Paeres del corral que en verano «El Circo de la Luna» en sus farolas albergan un latir de tarentolas abatiendo cualquier insecto enano, dul...
4 comentarios:
Bestela irudikatzen dut nik nire heriotza (ez naiz hain erromantikoa):
Van Goghen ohean nago (baina ez da erromantikoa) eta ertz batean perlazko lepokotik zintzilik printzesa zahar bat ageri da eta putzu horiak eta malaria (beti malaria) lurrean eta liburu bat (Saderena agian)eta beldurrari giza-usain sarkorra dario eta Van Goghen ohean nago (baina ez da erromantikoa)eta ertz batean perlazko lepokotik zintzilik printzesa zahar bat ageri da eta putzu horiak eta malaria (beti malaria)eta liburu bat...
Ziur naiz Gurutzetako ospitalean egon arren, Van Goghen ohean egongo naizela, zurrunbilo nahasi batean zorabiatuta, eta ez dela erromantikoa izango.
Ez, Gurutzetakoa erromantikoa izango litzateke. Irudikatu Van Goghena San Eloyn; liburua, duda izpirik gabe, Axularren 'Gero' da eta lepokotik jeitsitako printsezak jo ta ke irakurtzen dizu, jo ta ke 'Gero' irakurtzen dizu, jo ta ke hor zure ertzean Axularren obra irakurtzen; hainbestetan ezen zuk putzu hori hoietariko batean murgiltzea (edo erortzea) besteari beste behin «Ene iaun Bertrand de Echaus, Tursko Arzipizpiku, Frant...» entzutea baino nahiago izango baituzu...
Joseba
M'encanta la imaginació que tens.i esrius molt be.
petonets.
Cuánta nostalgia en este poema... y cuánta razón tiene la letra de la canción de Maria Dolores Pradera, cuando calla el cantor..He pensado en Victor Jara, inmediatamente..
Gracias Joseba, una vez más por todo ello..
Un bisou!
Publicar un comentario